Zittend, achter mijn bureau, lees ik over een meditatie.
Hierin visualiseer je dat je de zee bent.
Wanneer je je onderdompelt in je eigen zee vind je soms monsters.
Als dat zo is, bekijk ze, begroet ze en omarm ze.
Wanneer je dieper gaat, liggen daar schatten.
Pak ze op en neem ze mee naar de oppervlakte.
Eenmaal boven pak je pen en papier.
Beschrijf daar jouw schatten.
Terwijl ik dit lees gaan mijn gedachten naar een nummer van Trijntje Oosterhuis.
Ik zoek de video op, speel deze af en gedragen door de muziek
daal ik af in de zee.
Het duurt niet lang voor ik de monsters verschijnen.
Vrolijk zwemmend komen ze op me af en na een aai over hun bol
zwemmen ze verder. Ik ga steeds dieper, totdat ik de bodem bereik.
Overal waar ik kijk zijn vissen, schelpen en koraal.
Een explosie van kleur en levendigheid.
Ik bevind me in een Herman Brood schilderij.
Niet veel later ontdek ik de schatten. Drie naast elkaar.
Met de kistjes onder mijn armen ga ik terug naar de oppervlakte
en op de kade vraag ik me af:
Is dit het nu? Zijn dit nu mijn schatten?
Het nummer van Trijntje staat op repeat en
luisterend naar de tekst open ik het eerste kistje.
De inhoud springt eruit en voor ik het weet hangt deze om mijn nek.
Nog steeds luisterend naar de tekst open ik het tweede kistje.
Argwanend kijkt de inhoud me aan, maar uiteindelijk laat die zich
voorzichtig oppakken.
Tijd voor de derde schat. Terwijl Trijntje zingt, open ik het deksel en als
een warme deken begroet de inhoud mij. Wanneer ik mijn notitieblok opberg
en de video stopzet kijk ik eens goed naar alle rijkdom. Mijn schatten.
Dankbaarheid
Vertrouwen
Liefde
Lees ook