Iets voor tweeën lopen we het ziekenhuis binnen. Deze keer in Harderwijk.
Vandaag hebben we een afspraak met de chirurg voor een biopt. Ik zeg expres we, omdat ik dit traject samen met C, mijn vrouw, doorloop. Zij is mee voor de mentale steun. Als bouwvakker kan ik wel doen alsof dat nergens voor nodig is, maar stiekem vind ik het fijn.
Bijna een half uur te laat worden we bij de chirurg naar binnen geroepen. Waar ik een man verwachtte, word ik begroet door een vrouw. Ze vertelt dat ze arts in opleiding is. Eerst stelt ze een paar vragen, daarna onderzoekt ze mijn lymfeklieren en als laatste overlegt ze met de chirurg.
Ik mag mijn shirt uitdoen. Ze voelt in mijn hals, oksels en liezen. Als ik me aankleed, begint ze snel te typen, stelt vragen en verlaat dan de kamer voor overleg. Daarna komt ze samen met de chirurg terug.
Weer mag ik mijn shirt uitdoen. De chirurg voelt ook in mijn oksels en mijn hals. Als ik ben aangekleed, krijg ik te horen dat er een lymfeklier in mijn hals verwijderd wordt. Pas na de PET scan weet hij welke. Hij wil zeker zijn dat hij het meest actieve gezwel verwijdert.
Als ik vraag of het biopt onder plaatselijke narcose gebeurt, vertelt hij dat het een dagopname wordt. Ik ga volledig onder narcose. Hij brabbelt nog wat, legt iets uit aan de arts in opleiding en dan nemen we afscheid.
Onderweg naar huis stoppen we bij de visboer, halen een portie kibbeling en dat is het dan.
Ik word geopereerd.
Lees ook
Wil je geen bericht missen? Laat dan je naam en email achter.
Zodra er een nieuw bericht is mail ik je.