Als loodgieter heb ik in veel ziekenhuizen gewerkt. Meestal voor een uitbreiding of onderhoud. De laatste keer heb ik een compleet ziekenhuis vanaf de grond opgebouwd. Hierdoor ken ik de technische kant van een ziekenhuis beter dan de chirurgen en verpleegkundigen.
Vandaag ga ik weer naar een ziekenhuis.
Als patiënt.
Om 10:30 meld ik me bij de dagopname, waarna ik met C plaatsneem in de wachtruimte. Door het raam zie ik de technische ruimte waar ik jaren geleden heb gewerkt. Mijn gedachten dwalen af naar de luchtbehandelingskast, de afvoeren en het vele leidingwerk. Niet lang, maar lang genoeg om de hectiek van toen te voelen. Een verpleegkundige roept mijn naam.
We gaan naar een kantoortje waar ze eerst mijn bloeddruk, hartslag en mijn medische gegevens controleert. Daarna legt ze rustig uit wat er gaat gebeuren. Als alles duidelijk is mogen C en ik weer plaats nemen in de wachtruimte. Ik kijk weer naar de technische ruimte. Hoor de herrie, proef het stof en denk terug aan het ruwe taalgebruik.
Een uurtje later mag ik plaatsnemen in een bed en word ik door de verpleegkundige naar de operatieafdeling gereden. C loopt mee. Bijna bij de deuren kust C me gedag en wenst me sterkte. Op de afdeling zie ik meerdere bedden met patiënten. Allemaal aangesloten op monitoren die piepen. Ik word naar een vrije plek gereden.
Om me heen zie ik mensen rondlopen met mondkapjes voor, operatiemutsen op en allemaal op klompen. Spierwitte. Op de bouw zou dit na vijf minuten vies zijn.
Een volgende verpleegkundige stelt zich voor als B. Ze doet stickers op mijn lichaam, een band om mijn bovenarm en brengt een infuus aan. Bij iedere handeling krijg ik uitleg, kort, maar genoeg om me op mijn gemak te stellen. De patiënten voor me en naast me worden opgehaald.
Heel even is er rust. Zometeen is het mijn beurt. En dan? Voor het eerst van mijn leven word ik geopereerd. De verpleegkundige vertelde dat het fout kan gaan: het is tenslotte een operatie. Snel parkeer ik de gedachte.
‘Meneer Andriessen?’ Ik kijk in de ogen van een man.
‘Goedendag. Ik ben de anesthesist en kom u halen voor de operatie.’
Ik knik.
‘Wat is uw geboortedatum?’
Ik vertel wat hij wil weten en dan gaan we naar de operatiekamer. Een druk op de grote knop opent de automatische deuren. waarna we naar binnen rijden. In het midden staat de operatietafel.
Mijn herinnering aan een operatiekamer komt terug. Ik zie de open wanden, hoor de bouwradio en herinner me het vele materiaal. Hier is het anders. Steriele witte wanden, stilte en nergens iets te zien wat er niet hoort.
Mijn bed wordt naast de tafel gereden en dan mag ik doorschuiven. Verschillende mensen vragen zachtjes of ik goed lig, hoe het met me gaat en ook willen ze van mij weten wat de chirurg gaat doen. Ik geef rustig antwoord.
Als ik ben aangesloten op allerlei apparaten herken ik de chirurg. ‘Gaat alles goed, Meneer Andriessen?’ Ik knik. Daarna vraagt ook hij naar mijn geboortedatum, krijg ik een kapje over mijn neus en wordt alles wazig.
Als ik mijn ogen open ben ik in de uitslaapkamer. Ik herken het als de verkoeverruimte die ik ooit maakte in een ziekenhuis. Toen stond er midden in de donkere ruimte een wand met allemaal aansluitingen voor zuurstof, water en allerlei stopcontacten. Hier is de ruimte kleiner, lichter en zitten de aansluitingen tegen de wanden aan. Er is plek voor zes bedden.
‘U bent wakker, zie ik,’ zegt een verpleegkundige die komt aangelopen.
‘Hoe voelt u zich?’
‘Goed.’
‘Mooi. Dan koppel ik u los van de bewaking en gaat u naar de afdeling.’
Onderweg praat ik wat met de verpleegkundige. Ik vertel dat ik een ziekenhuis heb gebouwd, hoe dat was en wat ik nu ervaar.
‘Het is een wereld van verschil,’ zeg ik.
‘Hoe bedoelt u dat?’
‘De werkdruk is hetzelfde, maar verder . . . De hele sfeer is anders. Zachter.’
‘Dat komt misschien doordat hier veel vrouwen werken. Als ik dienst heb met alleen mannen is het anders.’
‘Dat ja, maar er is nog iets.’ Ik kijk om me heen.
‘Ik weet het. Het is hier menselijker.’
Hij lacht. ‘Dat is toch logisch.’
‘Hoe bedoel je?’
‘Wij werken met mensen.’
Lees ook
Wil je geen bericht missen? Laat dan je naam en email achter.
Zodra er een nieuw bericht is mail ik je.